Hello there, angel from my nightmare.*

เริ่มที่มุมแม่งานบ่น
ขอเถอะน๊า ทำไม๊ทำไมต้องมาจัดงานตรงกันด้วยคะคุณป้ามหาประลัย
ไม่ใช่อะไรนะคะ คือว่า หนูบอกแล้วนะว่าหนูจัดการเอง ป้าอย่ามาไล่คนของหนูแบบนี้สิ
นู๋พูดกับเขาเอง พูดดีๆก็ได้
ป้าเอายามมาทำด๋อยอะไรคะ หนูเคืองนะคะ มีอะไรมาว่าหนูนี่มา อย่าไปไล่คนของหนูแบบนี้
โกรธค่า กรี๊ดดดด แง่งๆๆๆ
เฮ้อ ขอโทษเลเยอร์ทุกคนนะคะ ที่เกิดเรื่องแบบนี้
จริงๆเราจองทั้งชั้นก่อนแล้วนะคะ แต่เกิดอาเพศอะไรไม่ทราบ มีคนมาจัดซ้อน
ขอโทษจริงๆค่ะ 

ปล. สำหรับส่วนนี้...แง
คุณลูขา เรารู้นะคะ เพราะเจ๊ป้าแกมาโวยกะเราก่อนเหมือนกันค่ะ
อาละวาดพอสมควร ทำเอาน้องสต๊าฟอึ้ง แถมจะตามแต่ตัวคนจัด(ก็คือมี๊ลู) เราก็ไม่ยอมนะคะ เพราะไม่อยากให้มี๊ลูซึ่งสุขภาพไม่ดีเครียด จะลุยเอง ชีก็แว้ดๆๆ เราก็บอกว่าเดี๋ยวนะคะเราจัดการเอง กำลังเดินเลี้ยวออกจากหลังโต๊ะ
ชีก็พุ่งไปอาละวาดพอดี เรางี้เดินไปแยกแทบไม่ทัน
"พี่คะ เดี๋ยวหนูคุยเองนะคะ" ในใจ T[]T ป้า ป้าทำไมทำตัวแบบนี้ย๊า
"ขอโทษนะคะพี่ๆ พอดีมีงานเขาจัดชน ขอโทษนะคะ ระเบียงเปิดนะคะ" แบบว่า เกรงใจเลเยอร์มาก
สต๊าฟขออภัยทุกท่านจริงๆนะคะ ตอนเราทราบเรื่อง ก็หน้าชาไปกันทีเดียว
เพราะเราจองก่อนเป็นปี พี่แกมาทำเหมือนเราไปขอแบ่งที่เขามาเลย
อยากบอกป้าแกว่า บอร์ดที่เอามาตั้งปิดไว้ พวกเราก็เป็นคนไปจัดการตั้งแต่ก่อนงาน เพราะเกรงใจฝั่งนั้น
แต่เขาทำกับเราแบบผู้ใหญ่ดุถูกเด็กมากๆ
ปล.อีกอย่าง เขาเหยียดสต๊าฟอย่างเรามากด้วย แบบว่า
"ถ้าหนูไม่มีที่ พี่จะเปิดระเบียงฝั่งซ้ายให้"
ตอนนั้นเราจี๊ดมาด เพราะห้องเป็นของเรา เราสั่งเปิดระเบียงไปนานแล้ว ไม่ใช่เขาที่จะมาเปิดให้
เราเลยเชิดใส่ แล้วก็..."หนูเปิดไปสองฝั่งตั้งแต่แรกแล้วค่ะ" (กรี๊ดดดดหล่อน)
แถมเอายามมาข่มขู่อีก... เราต้องไปเจรจาขอความยุติธรรมจากยามเลยค่ะ -_-''
เสียใจมาก เพราะเรารู้สึกว่า งานเราดีอย่างที่เป็นงานปิด คราวนี้กลับมีนางยักษ์มาอาละวาด T^T''
คือเราก็เข้าใจเค้านะคะ คนร่วมงานฝั่งนั้นบางคนก็ใจดี มาเดินงานเราด้วย แต่ป้าคนนั้นไม่ไหวแล้วอะค่ะ เธอโหดมาก

อย่างสอง คือ ขอโทษใครก็ตามที่อาจจะไม่ชอบที่มีการเดินกล่องบริจาค
...ถ้าไม่สะดวก เราไม่ได้ว่าอะไรจริงๆนะคะ
แค่เดินให้มันทั่วถึง ถ้าไม่สะดวกยังไงบอกตรงๆนะคะ เกรงใจท่านมากๆ
และรู้สึกผิดมากๆเวลาบางท่านดูเหมือนหยอดเพราะเกรงใจเรา (บางคนอาจหมดไปกับโดหมดแล้วก็ได้)
เกรงใจมากกกกกกกกก เหมือนไปบังคับท่านเลย T-T''

ปล. ตรงนี้เราเลยแก้ไขด้วยการมึนกว่า คือ ยิ้มแฮ่ แล้วลากพี่กิมหลบฉาก
พร้อมคำว่า ไม่เป็นไรค่า....ไม่เป็นไรนะคะ
เฮียไม่ต้องห่วงเน่อ ที่บ่นนี่คือแค่เกรงใจ

วันหลังอยากให้พิธีกรประกาศเรื่องกล่องถี่ๆหน่อย จะได้ไม่ต้องเข้าไปพูดทีละกลุ่มๆ
อย่างนี้เขาก็บ่ายเบี่ยงลำบาก
อยากให้เดินไปเรื่อยๆ เจอใครอยากหย่อนก็หย่อนจะดีมากเลย
ปีหน้าว่าจะอยู่เป็นหลักแหล่งละ
เดินมากๆ เราก็กล้ามเนื้ออักเสบ(สองปีติด) แถมทอนซิลอักเสบจากการพูดมากๆด้วย 555

Ps. ขอบคุณคุณลูเรื่อง PV นะคะ ปีนี้ประสานงานต๊องไปหน่อย
สงสารเฮียปิ๊กเหมือนกันที่รับตรงนี้ไปคนเดียวเต็มๆ
ปีหน้า(ถ้ามี) จะปรับปรุงค่ะ

เรื่องจะบ่น จะขออภัยมีมากมาย แต่กลัวบล๊อกยาวไป จบก่อนดีกว่า

ขอเข้าโหมดเป็นการเป็นงาน

...............................

ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ปีที่ 4 แล้ว ไวจัง

เหมือนไม่นานมานี้ยังนั่งสติแตก คิดชื่องาน อยู่เลย

ปีแรกแบบว่างงมากตอนมี๊ให้คิดชื่องาน รู้สึกมันเป็นอะไรที่ใหญ่ยิ่งมากๆ มันเหมือนการตั้งชื่อให้เด็กคนนึง มันจะอยู่กับเขาไปตลอด เป็นเหมือนตัวตนหนึ่ง

คิดชื่อ คิดโลโก้ คืดสโลแกน

จนถึงวันนี้ ภูมิใจกับคำว่า "งานโคโคโระ" มาก คิดว่ามันเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดสำหรับคำคำนี้ กับงานงานนี้
รวมถึงโลโก้รูปหัวใจนางฟ้าและหัวใจปีศาจโอบกอดกัน
จนกระทั่ง สโลแกน "Only Heart can Heal" หัวใจเท่านั้นจึงสามารถเยียวยา
นับว่าเป็นผลงานชิ้นโบแดง อิอิ

จากแรกเริ่มด้วยเหตุผลว่า งานมีไว้เพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโรคหัวใจ จนกระทั่งปีนี้ ผ่านมาหลายปีจนคิดว่า ไม่ได้คิดไปเองว่า มีคนให้ความรักความช่วยเหลือกับงานของพวกเรา หลายต่อหลายคน

จนกลายเป็น งานหัวใจ ที่ไม่ใช่แค่เพื่อผู้ป่วยโรคหัวใจ (หรือโรคไต)
แต่เป็นงานหัวใจ ของทุกคน
รู้สึกดีทุกครั้งที่มีคนพูดชื่อนี้ค่ะ เพราะไม่มีคำว่า โคโคโระของใคร มันดูเหมือนจะเป็น โคโคโระของคนพูดเอง

โคโคโระของเราคือความทุ่มเท ความอบอุ่น และความภาคภูมิใจ เป็นสายใยระหว่างสต๊าฟ (แม่งานคนนี้เราก็รู้จักมาตั้งหลายปี เป็นแม่ลูกกันไปแล้ว ถ้าไม่มีงานนี้คงไม่ได้เจอกันบ่อยแบบนี้)

และเป็นความซึ้งใจ คำขอบคุณ

ปีหนึ่งจัดงานเพียงหนึ่งวัน แต่ทุ่มเทกันนับ...ครึ่งปี...ละมั้ง ไม่รวมเตรียมการบ้าๆบอๆนะคะ
ไม่ต้องการอะไร ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำให้งานนี้เป็นงานกุศล
ทุกๆปีสต๊าฟเพียงอยากได้คำติชมค่ะ
บล๊อคนี้ แม่งาน(หนึ่งในสาม) ขอค่าแรงเล็กๆเป็นคำถามประจำปีค่ะ

โคโคโระของท่านคืออะไรคะ

ท่านรักโคโคโระที่ตรงไหน

และ ท่านอยากให้โคโคโระปรับปรุงอะไรบ้าง

ขอบคุณค่ะ ^^

ปีหน้าถ้าได้จัดจะได้ปรับปรุงค่ะ
(ทำไมดิชั้นจัดงานทุกปีด้วยความน่าจะเป็นของปีต่อไปทุกทีเลยฟระ...)
(อาจจะมี อาจจะไม่มี ร่อแร่จริงๆสต๊าฟของเรา)

ขอแปะรูปสต๊าฟ และรูปตัวเองหนึ่งรูปค่ะ
อยากทราบเหมือนกันว่าวันนั้นได้ปฏิบัติหน้าที่เต็มที่สำหรับท่านๆหรือยัง
ใครจำกันได้ก็รบกวนคอมเมนต์นะคะ

~--~ ปล. ขอบคุณพี่กุ๊กและพี่หมีสำหรับรูปสวยๆ(เหอ กล้องดี ฝีมือดี ทำคนเพี้ยนๆให้ดีได้ด้วยวุ้ย) ด้วยค่า

ปล.2 เปลี่ยนชื่อเอนทรี เนื่องจากเห็นน้องๆเรียกตัวเองว่า เมด... เมดหลายสีเหลือเกิน

จริงๆเราชอบสีขาวดำที่สุดนะ แต่ปีนี้ดันได้ชมพูมา

แต่มีชมพูสองหน่อ ชมพู กับ ชมพู(แรด)กว่า

ชมพูอ่อนอ่อนหวานน่ารัก ชมพูแปร๋นวุ่นวายเวิ่นเว้อ 555

คิดคอนเซปต์ปีหน้าแร้ววว ไม่รู้จะจัดกันปล่าว จะพยายามยุยงนะคร๊ะ!

รักน๊าจู๊บๆ 

ขอบคุณทุกๆท่าน

ขอบคุณทั้งสต๊าฟทุกๆคน จากวันนั้นที่มี๊โทภามเราว่า "จะจัดงานการ์ตูนต้องทำยังไง" วันนั้นที่งานนี้ยังมีสต๊าฟไม่กี่คน ที่งงๆง่าวๆเรื่องแบบนี้หมด ตอนนี้มีผู้ร่วมแรงร่วมใจหลายสิบคน ที่ล้วนแต่มีความสำคัญมากมายต่องาน

ทั้งผู้ร่วมงาน ในส่วนของเซอร์เคิลที่ไว้วางใจฝากผลงานตัวเองไว้ที่งานนี้ คอสเพลเยอ์ผู้สร้างสีสัน โคฟเวอร์ที่ทำให้งานไม่เงียบเหงา ตากล้องที่ต้องทนกับแสงสยองทะมึนทุกปี แต่ก็ไม่ย่อท้อสักปี และผู้เข้าชมงานทุกท่าน ที่เติมเต็มงานของเราให้สมบูรณ์

อยากขอบคุณมากมาย แต่ไม่อยากกล่าวให้มากความ

เพราะงานนี้ไม่ใช่งาน "ของเรา" แต่เป็นงาน "ของเราทุกคน"

งานของทุกท่านเอง เป็นโคโคโระเล็กๆที่รวมกันมากมาย

เป็นงานของทุกคนพอๆกับที่เป็นงานของสต๊าฟ เพราะฉะนั้น คำขอบคุณอาจไม่จำเป็นเพราะมันไม่วันมากพอ... 

Thanks for all your KOKOROs.

edit @ 29 Apr 2009 00:18:52 by b u t t e r f l y k i s s e s *

edit @ 30 Apr 2009 23:38:32 by b u t t e r f l y k i s s e s *